Terug naar het Nieuwsbrieven overzicht

Showdown nieuwsbrief Nummer 50 Juli 2005

Inhoudsopgave

Showdown in ‘Wolk’

(door Marcel Zijlmans) Hallo allemaal, Eindelijk gaat het dan toch gebeuren, in Waalwijk gaat vanaf volgend seizoen een nieuwe show down club van start. Ik heb binnen Waalwijk de veriniging GSV I&O, bereid gevonden om met een afdeling show down te beginnen. Na veel gepraat te hebben zijn we eruit gekomen, dat we op donderdagavond op 1september van start gaan. Onze lokatie hebben we gevonden in het buurthuis bloemenoord in Waalwijk. We starten met 6 leden en 2vrijwillegers. Voor meer informatie kunt u terecht bij Marcel zijlmans tel.06-38 12 16 01 e-mail:
Terug naar de inhoudsopgave

bericht van ASSV Amsterdam

(door Herman Bruin) In de ledenvergadering van 13 april jl. trad Herman Bruin af als secretaris van ASSV-Showdown Amsterdam en werd Ton van Weerdenburg als zijn opvolger gekozen. T.T. van Weerdenburg, Nicolaas Beetslaan 27, 1422 AP Uithoorn; -mail: telefoon: 0297-532202 mobiel: 06-22196416. Ton is nog maar een achttal maanden bij onze vereniging, maar heeft zich het showdownspel al behoorlijk eigen gemaakt. Administratief is hij ook niet de minste en het ziet er dan ook naar uit dat we in Ton een goede secretaris hebben gevonden. Deze wisseling van de wacht geeft mij aanleiding om iets over onze vereniging te vertellen. Qua ledental hebben we niets te mopperen: Ton is het twintigste lid, maar qua showdown-accommodatie gaat het de laatste tijd minder florizant. Zoals de meesten onder u weten, trainen we op de zogenaamde schietzolder van de Amsterdamse Spoorweg Sport Vereniging "ASSV". Daar is voldoende ruimte om vier showdowntafels te plaatsen, maar het is één open ruimte en door het aanbrengen van rolluiken hebben we drie showdownruimtes kunnen creëren. Twee van deze ruimtes staan echter in open verbinding met elkaar, dus kun je in de praktijk toch maar op twee tafels spelen vanwege de geluidsoverlast. De ASSV wilde geen investeringen doen om één van de twee ruimtes verder af te sluiten omdat er plannen waren binnenkort te verhuizen. Door allerlei omstandigheden is dat "binnenkort" inmiddels uitgelopen tot vier jaar. Één van de tafels wordt meestal gebruikt voor onze clubcompetitie, hetgeen inhoudt dat er bij de andere tafel lange wachttijden ontstaan en irritatie. Door duo- en trippels te spelen proberen we er een mauw aan te passen, maar ideaal is anders. De datum van verhuizing is telkens opgeschoven en is thans gepland eind dit jaar/begin volgend jaar. Inmiddels wordt er in het ASSV-gebouw op grote schaal gerenoveerd, hetgeen een ongelooflijke hoeveelheid stof oplevert. We hebben van 9 februari tot en met 2 maart niet kunnen spelen vanwege de troep en de enorme stofproductie. En niet alleen dat, maar de schietzolder wordt ook gebruikt voor opslag van bouwmateriaal en gereedschap en als schaftlokaal. Vermoedelijk weet u dat de showdowntafels ook kind van de rekening zijn. De NS-vastgoed (de eigenaar van het gebouw) dan wel de aannemer beloven de schietzolder stofvrij te maken en te houden, maar niets is minder waar. Er zijn spelers die vanwege de stofproductie gewoon wegblijven en er zijn geleidehonden die kokhalzen van de stofinname. Op den Duur zal het wel iets beter gaan, maar het wordt er allemaal niet gezelliger op. De vooruitzichten op de andere locatie in Duivendrecht zijn hoopvol. De bereikbaarheid van het ASSV-gebouw zo dichtbij het Centraal Station is ideaal en dat kan in Duivendrecht alleen maar tegenvallen. Laten we echter goede moed houden; alle veranderingen hebben voor- en nadelen. Het is nu april 2005 en over een jaar zal onze nieuwe secretaris Ton van Weerdenburg u ongetwijfeld informeren over de dan ontstane situatie.
Terug naar de inhoudsopgave

Teamcompetitie 2004 – 2005

[door Helma van der Boom) Ook dit seizoen vond er naast de individuele competitie weer een competitie voor teams plaats. In een team zitten tussen de drie en vijf spelers. De wedstrijden voor de teamcompetitie worden gehouden tijdens de trainingsavonden van de thuisspelende teams en bestaan uit negen éénsetters waarbij drie spelers van het ene team tegen drie spelers van het andere team spelen en tenslotte een trippelpartij. De teams spelen zowel uit- als thuiswedstrijden. Bij de uitwedstrijden ervaar je soms pas hoe groot Nederland is en hoe het openbaar vervoer functioneert. Als je als team geen auto ter beschikking had, was het soms een hele kunst om enigszins op tijd bij de locatie van het thuisspelende team te komen. Hoewel de uitslagen van de teamcompetitie meestal al eerder bekend waren, werden de prijzen van de teamcompetitie (zoals gebruikelijk) aan het einde van de laatste competitiedag uitgereikt. Dit seizoen waren de prijzen als volgt verdeeld: 1. Tilburg: Danique van der Kaay, Leon van der Kaay, Milton Lie Kwie en Jack van Oosterhout 2. Rotterdam: Eric Buld, François van de Laar, Achmad Martosoewondo en Henri Martosoewondo 3. Rotterdam: Richard Doornheim, Ratan Bhagola, Rob van Heiningen, Ronald Eefsting en Hans Doornheim
Terug naar de inhoudsopgave

Zuid-Holland toernooi 2005

(door Eric Buld) Op 14 mei vond alweer het zesde Zuid-Holland toernooi plaats, dit jaar georganiseerd door TwentyOne Up. Jaarlijks wordt deze onderlinge strijd gehouden tussen de drie Zuid-Hollandse verenigingen uit Rotterdam, Leiden en Den Haag. In het kader van Rotterdam Sportstad 2005 organiseerde TwentyOne UP dit jaar het toernooi en gaf het de status mee van een echt Zuid-Hollands Kampioenschap. De organisatie had aan alles gedacht. Wie met het openbaar vervoer kwam, werd vanaf station Rotterdam Lombardijen opgehaald en per auto naar de speellocatie gebracht. Speellocatie was de Sensis-school aan de Heindijk in Rotterdam. In totaal deden er 30 spelers, een recordaantal!, mee van de verenigingen Leiden, Den Haag en natuurlijk Rotterdam. Er werd gespeeld op vier tafels en rond 10:00 uur werd er een begin gemaakt met de wedstrijden. Er waren zes poules van ieder vijf spelers. Dankzij de inzet van de scheidsrechters, het wedstrijdsecretariaat en natuurlijk ook de spelers verliep het programma op rolletjes. Rond 13:00 uur, na de lunch die iedereen kreeg aangeboden, kon een begin worden gemaakt met de tweede ronde. Voor deze ronde waren drie klassen gevormd en in iedere klasse waren twee poules van elk vijf spelers. In de A-klasse was het een totaal Rotterdamse aangelegenheid. Er zaten alleen maar Rotterdammers in die klasse. Cindy Ventevogel en Inge Dix hadden in de eerste ronde precies evenveel punten gehaald, maar het doelsaldo van Cindy was net een puntje hoger. Rond 15.30 uur begonnen de halve finales. In de drie klassen werd nu in wedstrijden om twee gewonnen sets om de bekers gestreden. De finales werden achter elkaar gespeeld. De finale in de A-klasse ging tussen Sven van de Wege en Richard Doornheim. Iedereen volgde ingespannen de wedstrijd toen scheidsrechter Hans Jamoel ineens affloot. “Waarom wordt er nu gefloten?”, er is niets gebeurd, hoorde je spelers en publiek denken. Wat bleek: op de tafel waren al zoveel spannende wedstrijden afgewerkt dat de rand van de tafel onder het geweld dat alle showdowners die dag al op die tafel hadden uitgeoefend, was bezweken! De wedstrijd is voortgezet op een andere tafel. .Winnaar van deze finale in de A-klasse en dus overall winnaar was Sven van de Wege. Hij prolongeerde de titel van verleden jaar. Met de overwinning van dit toernooi heeft hij alle showdowntoernooien van dit jaar op zijn naam gezet.Tweede was Richard Doornheim en derde werd Achmad Martosowondo. Titel in de B-klasse ging naar Helma van der Boom van de vereniging Den Haag en eerste in de c-klasse was Wim van Tol van de Sleutels uit Leiden. Zie voor een compleet overzicht van de eindstand onderaan dit artikel. Rond 17.00 uur waren de wedstrijden gespeeld en de prijzen uitgedeeld en was het Zuid-Holland toernooi 2005 weer voorbij. We kunnen als organisatie weer terugkijken op een perfect toernooi. Dit mede vanwege het mooie weer maar zeker ook door de gastvrijheid die de Sensis school ons bood. Speciale dank zijn we verschuldigd aan de dienst sport en recreatie van de gemeente Rotterdam die het mede mogelijk maakte dit toernooi te organiseren. Dank zijn we natuurlijk ook verschuldigd aan de inzet van de scheidsrechters, vrijwilligers en natuurlijk het wedstrijdsecretariaat. Ook de familie Eefsting moet bedankt worden voor de onbaatzuchtige inzet van de halve of misschien wel de hele familie. Nu is het alleen een jaar wachten op het Zuid-Holland toernooi 2006 dat dan waarschijnlijk zal plaatsvinden in Leiden. Eindstand Zuid-Holland toernooi 2005: Klasse A 1. Sven van de Wege 2. Richard Doornheim 3. Achmad Martosoewondo 4. Eric Buld 5. Edwin Ventevogel 6. Cindy Ventevogel 7. Sander Eefsting 8. Ratan Bhagola 9. Henri Martosoewondo 10. Ronald Eefsting Klasse B: 1. Helma van der Boom 2. Hans Doornheim 3. Ali Waasdorp 4. Joke Jansen 5. Edith van der Meulen 6. Ieke Wiersma 7. Wendy Zuydwijk 8. Reyer Dix 9. Inge Dix 10. Rob van Heiningen Klasse C: 1. Wim van Tol 2. Erica Penders 3. Leo Dijk 4. Henk Tegelaar 5. Jan Meijer 6. Koos Rijneveen 7. Samiye Sahin 8. Ko Drenth 9. Corine Knoester 10. Ans Rijneveen
Terug naar de inhoudsopgave

Competitie 2004-2005

(door Helma van der Boom) In september 2004 begonnen 76 mensen aan (wederom) een seizoen showdowncompetitie in de voor ons vertrouwde locatie: het activiteitencentrum aan de A. Karmijnstraat 5 in Tilburg. Er werd in dit seizoen in vier klassen om de prijzen gestreden. Vanwege werkzaamheden aan het spoor die vaak juist plaatsvonden in een competitieweekend (hoe krijgen de NS en de competitieleiding het voor elkaar!) was het voor een deel van de spelers vaak een hele prestatie om op tijd in Tilburg aan te komen en/of boden de taxi’s van Valys de uitkomst voor vervoer naar Tilburg. Op de laatste competitiedag was een subtropische temperatuur de verzwarende factor: spelen bij 30°C is niet voor iedereen een pretje. Het schitterende weer was anderzijds wel een uitkomst voor deze drukke dag. Het activiteitencentrum is niet groot genoeg om er tegelijkertijd zitplaatsen voor 100 mensen en zes speeltafels in onder te brengen. Velen hebben bijna de hele dag in de stralende zon buiten gezeten en een zomers kleurtje opgedaan. Iedereen speelde nog één à twee wedstrijden. Mede door een verschuiving van deze laatste competitiedag - van 24 april naar 1 mei - ging een groot aantal wedstrijden bij afwezigheid van veel spelers niet door. Er bleven echter nog genoeg te spelen wedstrijden over en dan was er voor een aantal spelers nog de nacompetitie. De topwedstrijd van de competitie was de finale in de hoofdklasse tussen Sven en Jack. Sven stond vier punten voor op Jack. Beide heren hadden dit seizoen geen enkele wedstrijd verloren. Verschil was dat Jack vier driesetters had gewonnen en Sven uitsluitend tweesetters had gespeeld. Eén ding was zeker: één van beide spelers zou ongeslagen deze competitie afsluiten en na twee sets bleek dat deze eer Jack te beurt viel. Maar met deze uitslag was de winnaar van de competitie nog niet bekend: beide heren stonden op 64 punten uit 16 wedstrijden. Het doelsaldo moest aldus uitsluitsel geven: met een verschil van één doelpunt ging de eerste plaats in de competitie voor de tweede keer achtereen naar Sven! De nacompetitie had een kleine verrassing in petto: Chris Oskam en Marcel Zijlmans promoveerden ten koste van Miranda Jonker en Annelies Kruyff van de eerste klasse naar de hoofdklasse. Voorafgaand aan de prijsuitreiking waren er woorden van dank en flessen wijn voor de wedstrijdleiding, scheidsrechters en vrijwilligers van SV Tilburg die zorgen voor de catering en het vervoer van de tafels. Dankzij de grote inzet van al deze mensen kon er weer een showdowncompetitie worden gehouden. In de verschillende klassen werden de prijzen als volgt verdeeld. Hoofdklasse: 1. Sven van de Wege 2. Jack van Oosterhout 3. Richard Doornheim Eerste klasse: 1. Helma van der Boom 2. Marianne Schalken 3. Frida Weterings Tweede klasse: 1. Bianca Wolloe 2. Cindy Ventevogel 3. Rob van de Sande Derde klasse: 1. Dennis van Meel 2. Chico Ganesh 3. Wendy Zuydwijk De vierde plaats in de Hoofdklasse – net buiten de prijzen – was in deze klasse voor Danique van der Kaay (14), een hele goede prestatie! Ook de twaalfjarige Dennis van Meel heeft een prima prestatie geleverd.
Terug naar de inhoudsopgave

Hallo beste showdownvrienden

(door Ingrid Welling en Peter de Cock) Enige tijd geleden is de breedtesportcommissie in aktie gekomen. We werden uitgenodigd om een demonstratie te geven tijdens de Botterrace van de Johan Neeskensstichting Te Bunschoten Spakenburg. Dit was een groot evenement. De voorbereidingen waaren niet makkelijk, al leek het er eerst wel op. De organisatie van de Botterrace had de vraag of wij met jonge spelers konden komen. Dit is namelijk de doelgroep van de stichting. Dus wij gingen een vereniging benaderen met jonge spelers. Zij waren zeer enthosiast en wilden dan ook wel meewerken tijdens deze demonstratie.Toen we alles bijna rond hadden, kregen we een vervelende mail van deze vereniging. Dat ze wilden afzien van verdere deelname. Dus waren we weer terug bij af en hadden we helemaal niets meer. We moesten toen in twee weken tijd nog alles rond zien te krijgen. Gelukkig is ons dat gelukt. Een speler van Amsterdam Heeft een tafel beschikbaar gesteld, het vervoer kwam in orde en Marcel van Beinen is met ons meegegaan om de showdown te demonstreren. De dag zelf was heel geweldig.Alles was goed georganiseerd. Toen we aankwamen kregen we wat te drinken aangeboden en kregen we een korte uitleg wat er van ons verwacht werd.Ondertussen werd de tafel voor ons opgezet. We begonnen met spelen Marcel en Ik stonden tegenover elkaar en Peter de Cock was onze scheidsrechter. Dit alles werd gefilmd en er werden close-ups gemaakt. Dit alles werd gemonteerd tot een kort filmpje die later tijdens het intervieuw afgespeeld zou worden. In de tussentijd waren we vrij om te gaan en te staan waar we wilden. Er was drinken in overvloed en toen de gasten terug kwamen van hun Botterrace lagen erschalen vol met haringen en was er korenwijn (sterk spul die korenwijn). Er volgde een veiling waar wij ook bij aanwezig mochten zijn, we zaten bij Johan Neeskens en zijn vrouw aan tafel en er werd hoog geboden op de diverse artikelen. Deze opbrengst kwam ten goede aan de Johan Neeskens stichting. Naar het overweldigende buffet moest ik op Het podium komen om een Intervieuw te geven tegenover Jack van Gelderen. Ik stond daar tegenover 500 mensen te vertellen wat showdown is en wie dit spelen. Peter Is toen ook nog aan het woord geweest omdat hij net iets meer ervaring heeft met show-down dan ik. Na afloop werden we zeer goed bedankt met een leuke attentie en een tas vol lekkers.Ook werd er voorzichtig gezegd dat er misschien nog een gift gedaan kon worden tegenover showdown maar dit moest in het bestuur overlegd worden en dan zouden we nog verder horen. Wij zelf hebben met een goed gevoel terug gekeken op deze dag. En hebben inmiddels te horen gekregen dat er een bijzonder leuk bedrag wordt overgemaakt aan showdown. Groeten breedtesportcommissie Ingrid Welling en Peter de Cock
Terug naar de inhoudsopgave

Uit de krant

Brabants Dagblad 28 mei 2005 Showdown weer terug in Dongen door onze correspondent Piet Scheepers Dongen - De Nederlandse Kampioenschappen Showdown zijn weer terug in Dongen. Het tafeltennistoernooi voor blinden en slechtzienden wordt dit jaar op 18 en 19 juni gehouden. De Dongense C. Tabeling is voorzitter van het comité dat de organisatie van het komende NK weer op zich neemt. Van 1997 tot en met 1999 werden deze kampioenschappen ook al in Dongen gehouden en ook toen was zij de voorzitter. Nadat de kampioenschappen drie keer achtereen in Dongen waren gehouden, vond Tabeling dat het tijd werd dat ook andere plaatsen in Nederland met deze sport kennis gingen maken.Zij vertelt hoe deze sport voor visueel gehandicapten wordt gespeeld. *Showdown is het best vergelijkbaar met tafeltennis, maar dan aangepast voor blinden en slechtzienden. Het is een spel op het gehoor en gevoel. Om dat mogelijk te maken wordt gebruik gemaakt van een 'rinkelbal', een bal met daarin een belletje." Omdat niet alle spelers even slecht zien, dragen zij een geblindeerde skibril zodat iedereen gelijk is. De bal wordt met een langwerpig batje, in een bak met opstaande randen, over en weer gespeeld. De spelers moeten de bal in het doel van hun tegenstander zien te slaan. Ieder doelpunt wordt beloond met twee punten. *Het is een flitsende sport", voegt Tabeling toe.De hoogst geëindigde spelers en speelsters in de landelijke competitie showdown plaatsten zich voor deze kampioenschappen. In het totaal doen er twintig heren en tien dames mee. Daaronder verschillende leden van de Showdownvereniging Dongen. Zij komen uit diverse plaatsen rondom Dongen zoals Kaatsheuvel, Waalwijk en Tilburg. De NK worden dit jaar gehouden in basisschool Achterberg aan de St. Josephstraat 62 in Dongen. De wedstrijden beginnen op beide dagen om 10 uur toegang is gratis.
Terug naar de inhoudsopgave

NK showdown.2005

(door Monique van Beest) Toen Helma aan mij vroeg of ik dit jaar een verslag wilde schrijven over de NK, heb ik vrijwel direct ja gezegd. Naderhand dacht ik even, daar heb je Beestje weer met haar grote mond maar nu ik zo bezig ben en de mooiste momenten van dit weekend weer door mijn hoofd flitsen, vind ik het heel leuk. Het weekend begon, zoals bij de meeste van ons, voor Anja en mij heel vroeg. Om een uur of zeven, bang dat we te laat zouden zijn, stonden we bepakt en bezakt op station Rotterdam Lombardijen. Het was nog wel bewolkt maar het voelde al behoorlijk warm aan. Rond half acht stonden we op de afgesproken plaats, bij het bloemenstalletje in de hal van het centraal station Rotterdam. Kort daarna kwamen Eric, Anne, Henry en Achmad. Anne en Eric verzorgden de treinkaartjes. Toen ook Cindy, Rob en Ratan er waren, gingen we richting de trein. Het leek wel of heel Nederland besloot om op dit vroege uur te gaan treinen, want het was razend druk. Pas na Breda konden we her en der verspreid in een coupé gaan zitten. In Tilburg werden we door de mensen van showdown Dongen hartelijk ontvangen. Daar stonden auto’s met vrijwillige chauffeurs van de Lions Club Dongen klaar om ons naar de speellocatie te brengen. Deze was gevestigd in de RK basisschool De Achterberg te Dongen. Daar stonden koffie en thee klaar. Daar er op de snelweg tussen Tilburg en Dongen een auto ongeluk had plaatsgevonden had het vervoer van de spelers en begeleiding enige vertraging opgelopen. Daarom begon de opening van de NK 2005 in plaats van om 10:00 uur om 10:30 uur. Coby Tabeling gaf met een openingswoord het startsein tot de NK en Peter van de Linde kondigde de eerste wedstrijden aan. Toen begon voor de spelers zo’n twee uur van spelen en het wachten tussen de wedstrijden. Dit wachten werd door velen gebruikt om onderling bij te kletsen. Ook ging een aantal naar buiten. Tussen neus en lippen door kregen Marianne en Piet Schalken te horen dat zij opa en oma geworden waren. Dat was een leuk bericht. Van 12:45 uur tot 13:15 uur werd er geluncht. Er was voor ieder een aantal broodjes, een slaatje en een appel. Er werd melk en thee geschonken. Uit de voorrondes bleek welke 8 dames en 10 heren voor een finaleplaats in aanmerking konden komen. De pouleronde begon dus. De overige 18 spelers speelden voor de plaatsing op de ranglijst. Aangezien de lunchtijd was ingekort, wat niemand overigens een bezwaar vond, was de aanvankelijke vertraging van die ochtend weer ingehaald en kon de eerste speeldag om 17.00 uur, zoals gepland, beëindigd worden. Voor diegenen die ‘s ochtends van de trein gehaald waren, stond een paardentram - zonder paard maar met tractor - klaar die hen naar kampeerboerderij Arbeid Adelt in De Moer zou brengen. Dat vond ik op zich een leuke belevenis. Anja en Cindy zongen onderweg allerlei liedjes. Dat werkte zo aanstekelijk dat een menig één in haakte en uit volle borst meezong. Op de speellocatie was reeds bekend gemaakt bij wie je in de kamer was ingedeeld. Dus op de kampeerboerderij aangekomen, brachten we onze weekendtassen en koffers naar de aangewezen kamers. De kamers hadden veel weg van scheepskajuiten met aan weerskanten een stapelbed en een wastafel in een hoek. De gordijnen en ramen waren gesloten dus het was er, bij binnenkomst, Spaans benauwd. Oké, ramen open, frisse lucht. Dat voelde meteen beter aan. Ik heb er trouwens, wat ik toen niet verwacht had, kort maar goed geslapen. Bedden opmaken, een beetje opfrissen en wat schone kleding aantrekken. Daarna zijn we lekker buiten gaan zitten. Het was behaaglijk koel. Na een warme, en voor vele een inspannende dag, was dit een koele verademing. Om 18:30 uur stonden binnen in de centrale ruimte de tafels gedekt. Het voorgerecht, een rauwkostsalade met kaas en spekjes, stond reeds op tafel. Het hoofdgerecht bestond uit heerlijk vlees met champignons en ui in een roomsaus, gebakken aardappelen, doperwten en worteltjes, ook zat er wat sla bij. Als toetje was er vanille-ijs met fruit en slagroom. Het was voortreffelijk. Daarna met een kopje koffie naar buiten. ’s Avonds was er live muziek afgewisseld met Cd’s verzorgd door Rins Marijnissen. Er werd gedanst. Ook was er polonaise maar de meeste mensen vonden het gewoon fijn om met elkaar te kletsen. Helaas was soms de muziek voor dit laatste net iets te hard, vond ik. We hebben de hele avond buiten kunnen zitten, zo lekker was het. Gezelligheid kent geen tijd. Toch was het voor de meeste zo rond 24:00 uur wel welletjes en werden de slaapkamers opgezocht. Of er toen al geslapen werd, betwijfel ik. Anja en Cindy hebben in ieder geval nog een aardig tijdje liggen kletsen. Zoals ik zelf reeds schreef, heb ik beter geslapen dan verwacht maar zondagmorgen was ik al vroeg wakker. Rond een uur of zeven zat ik al buiten. En ik was zeker niet de enige. Ik hoorde dat er zelfs nog vroegere vogels waren dan ik. Zou dit door de trompet van Hans zijn gekomen? Het was nog niet heet, zelfs nog wat aan de frisse kant. Gewoon lekker nog. Wel kon je al aanvoelen dat het weer een hete dag zou gaan worden. Om 8:30 uur was er ontbijt en koffie. Daar hadden we trek in zeg. Evenals de warme maaltijd van de zaterdagavond was ook het ontbijt van zondagmorgen goed. Rond 9:30 uur werden we weer met auto’s naar de speellocatie gebracht. Toch fantastisch dat er vrijwilligers zijn die dit op zondagochtend voor hun medemensen over hebben. Rond 10:00 uur startte de tweede dag van de NK. Er werden nog wedstrijden in de pouleronde gespeeld. Daarna was bekend welke dames en heren in de halve finale terecht kwamen. Eerst werd er nog geluncht. Naast de broodjes en een mandarijn was er voor iedereen ook een kopje soep. Ondanks de warmte ging dit er in als koek. Er werd, voornamelijk de spelers, aangeraden veel te drinken. Daar werd dan ook de minuut rust tussen elke set maar al te gretig voor gebruikt. Na de lunch werden eerst de plaatsingswedstrijden gespeeld zodat een ieder wist op welke plaats hij of zij op de ranglijst zou komen te staan. Naar de halve finale heren gingen: Sven van de Wege, Richard Gooijers, Achmad Martosoewondo en Jack van Oosterhout. Naar de halve finale dames gingen: Helma van der Boom. Ieke Wiersma, Danique van de Kaay en Cindy Ventevogel. Nu braken er spannende momenten aan. En of je nu zelf speelt of niet. Je voelt de spanning met de spelers mee. De halve finales dames en heren werd tegelijkertijd gespeeld. Ieke verloor van Helma en Cindy helaas van Danique. Helma en Danique gingen door voor de finale en Cindy en Ieke voor de derde en vierde plaats. Bij de heren gingen Richard Gooijers en Sven door naar de finale en moesten Achmad en Jack strijden voor de derde en vierde plaats. Daarna werd er eerst door de dames om de vierde of derde plaats gespeeld: de wedstrijd tussen Ieke en Cindy. Er waren wel drie sets nodig om Ieke uiteindelijk de derde plaats toe te kennen, maar Cindy heeft dan ook voortreffelijk partij gegeven Mijn complimenten voor haar fantastische spel. In de wedstrijd om de derde en vierde plaats voor de heren die daar op volgde was Achmad helaas niet sterk genoeg voor de derde plaats. Jack was sterker. Toch heeft ook Achmad zich van zijn beste kant laten zien en zijn kunnen getoond. Uiteindelijk was het tijd voor de grote finales. Altijd weer het hoogtepunt van de NK showdown. Eerst werd de finale tussen de twee dames gespeeld. Twee spannende sets volgden. Het publiek keek zowat ademloos toe. Uiteindelijk bleek Danique de sterkste. Zij kon zich wederom de kampioene van Nederland noemen. Grote klasse!! Ondanks dat Helma verloren had, waren er ook bij haar vreugdetranen in de ogen. Haar eerste reactie was dan ook dat het geweldig was om, na het winnen van de EK, ook op de NK in de finale te hebben gestaan. Na al deze vreugdetranen en felicitaties voor beide dames vond de finale heren plaats. Deze was tussen Sven en Richard Gooijers. Er volgde drie spannende sets. Weer was de spanning alom te voelen. Maar na drie spannende sets was het duidelijk dat Sven zich de kampioen mocht noemen. Weer felicitaties, vreugdetranen en omhelzingen. Het leukste vond ik nog dat onze beide kampioenen al geruime tijd iets moois met elkaar hebben. Dubbel feest dus!! Om 17:00 uur vond de prijsuitreiking plaats. Allereerst bedankte Coby Tabeling een ieder die deze NK mogelijk heeft gemaakt hartelijk. Alle scheidsrechters, vrijwilligers en de wedstrijdleiders kregen een leuke handdoek als aandenken. Toen was daar het grote moment. De prijsuitreiking zelf. Hier was de burgermeester van Dongen, Dhr. H. van Brummen, voor uitgenodigd. Na een korte inleiding over Dongen en showdown noemde hij van onderaf de namen van de ranglijst van de dames van plaats 16 tot en met 4. Daarna werden eerst Ieke, toen Helma en als laatste Danique naar voren geroepen om hun medailles om te laten hangen en om op het erepodium te komen staan. Daarna werd er van alle kanten foto’s van hen gemaakt. Toen las Dhr. van Brummen de heren van plaats 20 tot en met 4 voor. Daarna werden achtereenvolgens Jack, Richard Gooijers en Sven naar voren geroepen om de huldigingen in ontvangst te nemen. Weer werden er aan alle kanten foto’s genomen. Toen ook Ieke, Helma en Danique zich bij hen voegden zag je weer aan alle kanten flitslichten van foto camera’s. Het was een geweldig moment. Geprobeerd werd om het Wilhelmus te draaien. Toen de cd - of wat dan ook - het niet deed, werd het Wilhelmus door het aanwezige publiek zelf uit volle borst gezongen. Dit was, volgens mij, een ontroerend moment voor de winnaars en winnaressen. Dan gaat er, volgens mij, toch heel wat door je heen. Nog even werd er wat nagepraat, er was nog een drankje en een hapje voor iedereen. Maar daarna was het zo zoetjes aan voor iedereen tijd om weer te gaan. Met de auto’s werden degenen, die naar de trein moesten, weggebracht. Anja en ik reisden met onze groep mee terug naar Rotterdam. Onderweg hebben we nog heel wat nagepraat en nagelachen. Op Rotterdam Centraal namen Anja en ik afscheid van de rest en vervolgden wij onze weg naar Station Lombardije. Na zo’n druk weekend is het ook weer goed om thuis te zijn. Afsluitend wil ik nog even kwijt dat ik het een zeer geslaagd weekend vond. De NK was goed georganiseerd en de sfeer onderling vond ik heel prettig. Mijn complimenten!! Hieronder volgen de ranglijsten voor zowel de dames als voor de heren. dames: 1. Danique v d Kaay. Tilburg 2. Helma v d Boom. Leiden 3. Ieke Wiersma. Leiden 4. Cindy Ventevogel. Rotterdam 5. Bianca Wolloe. Nieuwegein 6. Frida Weterings. Arnhem 7. Miranda Jonker Vught 8. Joke Jansen. Rotterdam 9. Marianne Schalken. Dongen 10. Anja v Beest. Rotterdam 11. Annelies Kruijff. Amsterdam 12. Joyce Bakker. Amsterdam 13. Jeanne v Hees. Tilburg 14. Silvia Vinju. Amsterdam 15. Erica Penders. Den Haag 16. Inge Dix. Den Haag []heren: 1. Sven v d Wege. Rotterdam 2. Richard Gooijers. Amsterdam 3. Jack van Oosterhout. Breda 4. Achmad Martosoewondo. Rotterdam 5. Richard Doornheim. Rotterdam 6. Francois v d Laar. Rotterdam 7. Ratan Bhagola. Rotterdam 8. Leon v d Kaay. Tilburg 9. Marcel Zijlmans. Dongen 10. Eric Buld. Rotterdam 11. Reyer Dix. Den Haag 12. Stefan Verhees. Breda 13. Rob v d Sande. Breda 14. Leo Dijkkamp. Dongen 15. Bart Rozeboom. Amsterdam 16. Guus Kusters. Breda 17. Henk Abma. Arnhem 18. Frank Wolkers. Amsterdam 19. Eric v Aspert. Tilburg 20. Frans v d Steen. Breda Nog een klein stukje van de tiende van Nederland, van de dames: Ook ik vond het een geslaagd weekend. Het was mijn tweede NK en hopelijk nog niet de laatste. De paardentram vond ik het leukste ondanks dat de paarden vrij hadden en geen zin hadden om voor ons toch nog even een dagje te rijden. Maar de tractor had juist ook weer zo’n grappig gevoel. Het was net als vorig jaar in Leiden weer een geslaagd weekend. Ik wens jullie allen weer een fijn showdown jaar en de mensen die er dit jaar niet bij zaten. Volgend jaar beter!!!!!!! Heel veel showdowngroetjes, Anja van Beest
Terug naar de inhoudsopgave

Toernooi Zlenice (Tsjechië)

(door Peter van der Linde) Na een zeer goede reisvoorbereiding door Jack van Oosterhout (bedankt, Jack!!) zijn wij ( Jack van Oosterhout, Guus Kusters, Willem Wildemans, Marcel Zijlmans met rolstoel, Ellie van Berkel, Inge Dix, Helma van der Boom, Bianca Wolloe, Bart Rozeboom en ikzelf aan de reis begonnen. Iedereen had de nodige tassen/koffers etc. bij zich. Iemand had zelfs een goed gevulde koelbox bij zich. Na wat vette happen zijn we met de ICE (duitse hogesnelheidstrein) van 19:42 naar Frankfurt am Main gereden. Ze hadden een gezellige bar aan boord waar we dus ook een tijdje hebben rondgehangen. Na aankomst in Frankfurt zijn we uitstekend geholpen door 2 personeelsleden van de spoorwegen aldaar, om ons en de spullen naar de andere trein te brengen. We waren verdeeld over 2 groepen in 2 verschillende rijtuigen.(dit helaas door een late reservering van de reis) De looppaden stonden en zaten hartstikke vol zodat het moeilijk was om naar de anderen te gaan. Na ± 8,5 slapeloze uren arriveerden we eindelijk in Praag, daar werden we opgevangen door een nederlands sprekende gids (genaamd: Bo), die ons met de koffers etc. heeft geholpen. Vervolgens hebben we onder haar deskundige leiding tot ±16:15 in Praag rond gekeken op verschillende interessante plaatsen zoals de Karelsbrug en de oude binnenstad met de astronomische klok. Na gegeten te hebben in een klein Tsjechies restaurantje, waar iemand vond dat het bier niet snel genoeg ging en dit maar even over het tafelkleed uitspreidde, zijn we om 16:27 uur met een binnenlandse trein naar Zlenice gereden, dit duurde ongeveer 70 minuten (inclusief een keer overstappen). Voor de overstap leken we wel in een boemeltrein te zitten, maar na de overstap schudde de trein nog veel meer, we moesten in stappen zonder perron (extra hoge opstap dus) en op enkel spoor gingen we naar Zlenice. Het haltegebouwtje van Zlenice was niet meer dan een stalen schuurtje zonder deuren, waar wij onze dieren nog niet in zouden stallen. Het perron was smal maar ontiegelijk lang en lag bijna in de achtertuin van het hotel waar wij dit weekend verbleven. De prijzen in Tsjechie zijn absurd laag, een flesje water kost 6 Ck (0,18 euro), voor een halve liter bier betaalde je maar 14 Ck (0,42 euro). In Praag betaalden we wel meer maar toch nog maar 1 euro per halve liter bier. De temperatuur was daar minimaal 30 graden in de schaduw, dus het vocht heeft daar rijkelijk gevloeid. 's-Avonds hebben we wat tekst en uitleg gehad over het toernooi, Bo zou het hele toernooi bij ons blijven om als tolk te fungeren. Er waren 7 spelers uit Tsjechie, 1 uit Slowakije en 13 uit Nederland het leek dus wel een Nederlands toernooi. Er werd gespeeld op 2 tafels en er waren 4 scheidsrechters (2 uit Tsjechie : Milan en Martin) en Harm Eefsting en ikzelf. Ik ging samen met Martin op tafel 1, hij floot de Tsjechiese wedstrijden, ik de nederlandse en de gemengde wedstrijden deden wij om beurten in het engels. Vrijdags hebben we van 9:30 tot 18:00 uur de eerste wedstrijden afgewerkt in wederom verschrikkelijke warmte. Die avond werd er een tombola gehouden. (prijzen verloten, 200 lootjes/103 prijzen) Wat prijsjes betreft was ik de gelukkigste m.i., van de 24 lootjes waren er 12 prijs. Door het heerlijke avondweer (19 graden) hebben we tot laat in de nacht / vroeg in de ochtend buiten gezeten. (dit werd door sommige andere hotelgasten niet echt Gewaardeerd) Zaterdags om 9:00 uur was het vervolg van het toernooi, ook weer tot 18:00 uur, waarna we weer die avond van het heerlijk weer en vocht hebben genoten. Zondags om 9:00 uur (in werkelijkheid 9:45 uur, door slaapproblemen van sommige spelers) zijn de laatste wedstrijden gestart, om 11:00 uur was de prijsuitreiking. De 3 beste heren en 3 beste dames kregen een prijs. Nadat ook de scheidsrechters zijn bedankt, zijn we gaan lunchen, ons laatste lunch want onze trein naar Praag ging om 13:15 uur, vanaf dat enorme station van Zlenice. Op het station in Praag hebben we weer even de bagage in bewaring gegeven, dit kostte maar 0,81 euro per persoon, daar kun je niet voor gaan lopen sjouwen. Na wat verfrissing en na Bo nog een extraatje van 400 Ck (12 euro) toegestoken te hebben, waar ze zeer blij mee was, men schijnt in Tsjechie heel weinig te verdienen, zijn we met tram 9 en 23 naar de burcht gegaan waar we o.a. de koningstuin, de kathedraal en het "Gouden Straatje" hebben bekeken. Het "Gouden Straatje" is een straatje met ongeveer 400 jaar oude (goed onderhouden) huisjes, in fellle kleuren geschilderd, dit zijn tegenwoordig souvenirwinkeltjes. Via via zijn we bij een van de metrostations uitgekomen waar we nog een tijdje hebben zitten uitblazen onder het genot van een drankje. Om ±18:30 uur zijn we met de metro terug naar het Centraal Station gegaan. Na afscheid van Bo te hebben genomen (zij woont elders in Praag) hebben we nog wat gegeten en gedronken om vervolgens via de bagageruimte naar onze trein voor de terugreis te gaan. Om 21:52 uur zijn we vertrokken, om 06:30 arriveerden we in Frankfurt am Main, waar we overtrapten op de ICE naar Utrecht waar we om10:45 uur aankwamen. Van hier uit ging een ieder weer zijn eigen kant op. Uitslag toernooi: 1. Jack v Oosterhout (1e bij de heren) 4. Eric Buld 6. Helma v d Boom (1e bij de dames) 7. Bianca Wolloe (2e bij de dames) 8. Richard Gooijers 10. Ieke Wiersma (3e bij de dames) 12. Bart Rozenboom 13. Marcel Zijlmans 14. Inge Dix 15. Ratan Baghola 16. Guus Kusters 19. Wim v Tol 20. Willem Wildemans
Terug naar de inhoudsopgave

Showdown in Zagreb Kroatië

(door Eric Buld) Soms krijg ik wel eens verrassende telefoontjes vanuit een ver buitenland met een vraag over showdown. Zo ook deze morgen toen ik een telefoontje kreeg uit Zagreb Kroatië. De vraag was wat een showdowntafel kost? Denk dat ik in de internationale goudengids sta onder sport en subrubriek Showdown! Maar goed de vraag uit Zagreb was wat een tafel kost en hoe we hem daar krijgen. Ze willen in september een start maken met showdown in Kroatië.Een heel goed initiatief van de Kroatische blinden bond.Hoe we het allemaal voor elkaar moeten krijgen weten we op dit moment nog niet maar ik zal mijn uiterste best doen om een tafel richting Zagreb te krijgen. Ik houdt jullie op de hoogte.
Terug naar de inhoudsopgave

Showdown in Suriname

Hieronder staat een bijdrage van Paul die onlangs de grote plas overstak voor een bezoek aan zijn geboorteland op de noordkust van Zuid-Amerika. Dat showdown met relatief geringe middelen grote groepen mensen aan het sporten kan helpen is algemeen bekend. Echter blijkt een wereldwijd contact en informatie-uitwisseling belangrijk te zijn om sporters te behouden, om perspectief te bieden, om verder te kunnen groeien en ontwikkelen. Bezoek aan het blindeninstituut te Paramaribo. (door Paul Lie Kwie) Op maandag 9 mei hadden we een afspraak bij het blindeninstituut om aangepaste spellen te bezorgen. Allereerst werden we ontvangen door de directeur, dhr. F. Ons en later officieel toegesproken door de voorzitter van de stichting, mevrouw Blufpand. Zij vertelden ons dat ze op dit moment 38 leerlingen hebben, waarvan 12 op de MULO zitten. De kinderen op de basisschool zijn verdeeld in 5 klasjes en krijgen hier individueel les. Alle lesmateriaal wordt op het instituut zelf gebrailleerd, een tijdrovende bezigheid omdat ze alles handmatig moeten doen. Geavanceerde hulpmiddelen hebben ze haast niet. Alleen een tv-loep, een computer zonder braille, spraak of vergroting en bovendien weinig personeel. De leerlingen die op de MULO zitten worden begeleid door vrijwilligers die een korte scholing hiervoor krijgen. Deze vrijwilligers komen vaak uit het onderwijs zelf. Na de MULO stopt het programma van het instituut en moeten de leerlingen het zelf maar uitzoeken. Er is geen begeleiding naar aangepast werk, geen zelfstandigheidstraining en helemaal geen mobiliteitstraining. Verder hebben ze geen enkele vorm van vrijetijdsbesteding, daarom is er vanuit Nederland drie jaar geleden een tafel naar het instituut gestuurd. Via-via hoorde ik dat er weinig geshowdownd werd en dat het spelmateriaal niet meer voldeed. Daarom heb ik Erik Bult gevraagd of hij een en ander ter beschikking wilde stellen. We hadden dus ook een tas vol ballen, handschoenen en batjes voor ze meegenomen. De gedrukte versie van de spelregels kwam goed van pas, want het bleek dat ze daar helemaal niets van afwisten. Als ze al speelden deden ze maar wat. Ik ben ook een uurtje met ze gaan sporten om de spelregels uit te leggen en wat technieken te leren. De leerlingen waren heel enthousiast, en bleven fanatiek doorspelen toen wij vertrokken. Al met al waren ze allemaal heel erg blij met de komst van ons en met alle spullen die we voor hen hadden meegenomen. Naderhand heb ik vernomen dat ze showdown willen organiseren om eventueel deel te kunnen nemen aan toernooien in het buitenland. Het is wel heel erg om te zien dat ze nog heel wat jaartjes achterlopen. Sinds ik daar weg ben, nu zo’n 30 jaar, is er maar weinig veranderd. Om hier verbetering in te brengen richten ze binnenkort een vriendenkring op in Nederland en hopelijk krijgen ze hiermee extra financiën om het onderwijs aan blinden en slechtzienden verder te ontwikkelen. Mevrouw Blufpand zit overigens ook in een stichting die ervoor wil zorgen dat in het binnenland scholen gebouwd worden en probeert vooral kinderen enthousiast te maken om te gaan lezen. Ook voor deze stichting wil ik graag jeugdboeken inzamelen en opsturen. Dus wie nog iets over heeft …….. Met dank aan Erik Bult voor het spelmateriaal, en aan de onderwijsinspectie voor de sponsoring van de aangepaste spellen.
Terug naar de inhoudsopgave

Wereldkampioenschappen

(door Milton Lie Kwie) De Tsjechen hebben het opnieuw voor mekaar! Na de primeur om de eerste Europese Kampioenschappen te organiseren is het nu gelukt om de eerste Wereldkampioenschappen gepland te krijgen van 17 tot 21 augustus a.s. Met schijnbaar groot gemak zetten onze Tsjechische showdownbroeders hun weg voort. Hun weg leidt ongetwijfeld tot een zekere status die onze sport dik verdiend. Een sport waarbij mensen met een visuele beperking zich als vissen in het water voelen. Waar de visuele beperking volledig wordt uitgeschakeld. Waar men niet afhankelijk is van derden. Waar snelheid, techniek, reactievermogen, concentratie en kracht tellen. Waar men zich op gelijkwaardige manier kan meten met ziende sporters. De Tsjechen doen het op hun eigentijdse manier. Ze roeien met de (weinige) riemen die ze hebben. Maar weten wel hun blindenbond en sportbond achter hun staan. We kennen al jaren de toernooien in Zlenice en Krnov di openstaan voor buitenlandse deelname. Het veel rijkere westen kan daar absoluut niet aan tippen. Gezegd moet worden dat hun organisatie niet is wat wij hier gewend zijn. Nou en!? Hun motivatie en inzet is fantastisch! We weten hier maar al te goed hoe moeilijk het is om activiteiten te organiseren. Voor showdown betekent de organisatie van het eerste wereldkampioenschap een fantastische mijlpaal wereldwijd. Een signaal aan de wereld, inclusief beleidsmakers en beslissingnemers, dat showdown perspectief biedt aan sporters met een visuele beperking.
Terug naar de inhoudsopgave

Om te noteren

17 – 21 augustus Wereldkampioenschappen Olomouc (Tsjechië) 10 september Kruikentoernooi Tilburg 18 september Eerste Competitiedag 7 en 8 oktober Bredalympics 16 oktober Landelijke Competitie 29 oktober Sleutel toernooi Leiden 13 november Landelijke Competitie 18 december Landelijke Competitie 15 januari 20056 Landelijke Competitie 19 februari 2006 Landelijke Competitie 12 maart 2006 Landelijke Competitie 23 april 2006 Afsluiting Landelijke Competitie De redactie wenst u een hele fijne zomervakantie toe. Tot de volgende nieuwsbrief.
Terug naar de inhoudsopgave

colofoon

Deze nieuwsbrief is een product van de NebasNsg en komt uit in gesproken vorm, in zwartdruk en per e-mail. De aangepaste leesvorm wordt verzorgd door de CBB Christelijke Bibliotheek voor Blinden en Slechtzienden te Ermelo, telefoon 0341 565477. Voor abonnementen, adreswijzigingen en overige informatie kunt u contact opnemen met de redactie. Redactie: Milton Liekwie Helma van der Boom Met medewerking van: Koos Rijneveen en Paul Lie Kwie Redactieadres: Sweelincklaan 310 5012 BB Tilburg Tel. 013 – 455 37 31 E-mail:
Terug naar de inhoudsopgave

Terug naar het Nieuwsbrieven overzicht