Terug naar het Nieuwsbrieven overzicht

Showdown nieuwsbrief nummer 41 Juli 2002

Inhoudsopgave

Beste mensen,

Showdown ontpopt zich steeds meer als een sport voor iedereen ongeacht leeftijd en sekse, al dan niet met een visuele beperking. Alle sporters worden aan elkaar gelijk gesteld door het dragen van een blindering die elk zicht wegneemt. Een sport waar de visuele beperking geen rol speelt en die door blinden en slechtzienden volledig zelfstandig beoefend wordt. Zienden hebben het voordeel dat ze bij het aanleren van technieken een kortere tijd nodig hebben en sporters met een visuele beperking hebben het voordeel dat ze al meer op het gehoor zijn geconcentreerd. Op een gegeven moment worden de zogeheten voordelen tegen elkaar weggestreept en zal oefening kunst baren. Showdown zet de deur naar integratie wijd open. He t volwaardig meedoen op een gelijkwaardige manier, daar draait het om. Bewegen of reageren op geluid is geen uitzonderlijke situatie. Dansen op muziek is net zo normaal als showdownen bij het horen van de bal. Weg met drempels en vooroordelen, weg met hokjes- en aangepast gedoe. Er is ooit een systeem bedacht voor blinde en slechtziende sporters om hen op gelijkwaardige wijze mee te latendoen. De zogeheten 'B1, B2 en B3' classificatie. Blinden vallen onder B1, slechtzienden met een bepaald percentage zicht onder B2 enz. Vanuit onze showdownbril gezien is het een hokjesgedoe die met name op internationaal niveau een drempel vormt voor participatie, groei en ontwikkeling. Het is aan de beleidsbepalers om die omstandigheden te scheppen om de sport meer inhoud en perspectief te bieden. We hebben getoond dat er meer mensen aan het sporten te krijgen zijn, zodanig dat we ten onder dreigen te gaan aan het eigen succes vanwege de geringe middelen en de bescheiden ondersteuning. Onder de huidige omstandigheden zal het ons niet verbazen dat de moeizame verkregen groei zal afvlakken.Een pessimistisch geluid wellicht maar er zal toch meer moeten gebeuren om het groeiproces te continueren. Attentie
Terug naar de inhoudsopgave

Prijzenswaardig initiatief

In mei ontvingen we bijzondere post uit Sri Lanka van Erna Anna Snoeren. Een jonge vrouw met een schitterend initiatief die onze welgemeende complimenten en waardering verdient. Hieronder leest u het verhaal van een energieke persoonlijkheid die we een warm hart toedragen. (door Erna Anna Snoeren) Inmiddels al weer 6 jaar geleden kwam ik voor het eerst aangevlogen op het vliegveld Colombo, Sri Lanka. Op de derde dag, ik beklom toen de hoge rots bij de tempel te Mihintale, keek ik over het land uit en wist ik het, ik kom hier terug om te gaan werken in de hulpverlening c.q. gezondheidszorg. Echter, ik was toen net eerste jaars deel tijd student pedagogiek en besloot bij terug komst in Nederland eerst mijn studie, totaal 4 jaar, af te ronden. Zo besloten, zo gedaan. In de tussentijd regelmatig opnieuw afgereisd naar Sri Lanka, vele gehandicapte instituten bezocht en de keus laten vallen op de Dove en Blinden School te Anuradhapura. Ik wilde niet via een organisatie uitgezonden worden, maar zelfstandig blijven. Toevallig wordt deze school c.q. internaat al jaren gesponsord door de Theo de Wit Stichting te Apeldoorn, een kleine stichting speciaal opgericht om dit internaat te ondersteunen. Na mijn reis in januari 2000, ik had maar acht dagen en ben alleen met het doel om te solliciteren, zei het, ik bood mijn kennis en ervaring aan, naar Sri Lanka gevlogen. Na een gesprek op het internaat werd mijn aangeboden hulp van harte aangenomen en toen begonnen de intensieve voorbereidingen bij terug komst in Nederland. Ook de Theo de Wit Stichting was enthousiast met mijn aanbod. We spraken af, we gaan een samenwerkingsverband aan. Alle kosten voor mijn verblijf hier, het benodigde visum en overige onkosten zouden geheel voor mijn eigen bankrekening zijn. Tot mijn grote genoegen is het mogelijk gebleken om net aan voldoende geld gesponsord te krijgen, 3 weken voor vertrek, 15 augustus 2001, had ik ruim de helft op mijn bankrekening, later volgde nog de laatste donatie. Voor vertrek had ik al contact opgenomen met Eric Buld, en hem gevraagd om bouwtekeningen en de benodigde materialen voor de sport Showdown toe te zenden, want 1 van mijn doelen was, Showdown introduceren in Sri Lanka, een derde wereld land. Het is een persoonlijk initiatief, niemand heeft mij dit gevraagd te doen. Alle medewerking kreeg ik van Eric en tevens zijn dank voor mijn initiatief. Daar ik met veel heel erg druk ben geweest de afgelopen, inmiddels al weer meer dan 9 maanden, met alle problemen waar het internaat mee te kampen heeft, kwam ik pas in april 2002 toe aan het bouwen van de Showdown tafel. Moet gezegd, mijn meubelmaker hier heeft een prachtig staaltje werk afgeleverd. In twee en een halve dag was de tafel gereed en kon de sport beginnen. Vanaf de eerste minuut waren de blinde jongens en meiden dol enthousiast, de bal vloog met volle vaart over de speeltafel. De dove kinderen, de combinatie dove en blinden samen heb ik overigens nooit kunnen begrijpen, kon ik niet van de tafel weg houden en zij begonnen ook de sport te beoefenen. Kun je het je voorstellen, doof en geblinddoekt? Ik laat de dove kinderen spelen, maar alleen als de blinde kinderen er even geen aandacht voor hebben. Dit heeft er wel toe geleid dat binnen 1 dag 1 batje gebroken was, het vangnetje half van de tafel was gescheurd en ze over de tafel gingen hangen. Daar al deze kinderen dergelijke spelen, en speciaal op dit internaat nog nooit speelgoed gehad, laat staan gezien, niet kennen is het enthousiasme door het dolle heen. Tot op heden, na drie dagen, batje heb ik inmiddels weer gemaakt, laat ik ze nog even uitrazen alvorens ik de spelregels ga vertellen. Dus de Dove en Blinde School Anuradhapura heeft als eerste instituut in Sri Lanka de Showdown sport tot zijn beschikking en dit heeft de blinden wakker geschud; hiervoor lagen ze alleen maar op bed na school tijd Maar nu komt het echte goede nieuws, inmiddels heeft ook het oogkliniek te Kandy de tafel en het spel geobserveerd en de oogchirurg heb ik zelf laten spelen samen met een Amerikaanse vrijwilligster van V.S.O. Ik had ze beide uitgenodigd om de sport te demonstreren. Het boekte succes, ook zij willen een tafel en de sport implementeren. Hij in zijn oogkliniek, zij voor haar sport projecten op een school voor blinden in het zuiden van Sri Lanka vlak bij Colombo. Wie weet volgen er in de toekomst nog meer, dit laat ik nu verder over aan de oogkliniek. Mijn doel is geslaagd. Mijn achtergrond? Ruim 14 jaar werkervaring in de hulpverlening c.q. gezondheidszorg, opleiding als zijnde Agogisch Werker, Midden Kader Functionaris in de Gezondheidszorg en Pedagogiek met als studie richting Gezondheidsvoorlichting Opvoeding en Preventie. Los van nog de benodigde bijscholingscursussen. Mijn affiniteit met blinden en slechtzienden? Zeven jaar werkervaring in een trainingshuis voor blinden en slechtzienden, training naar een zo zelfstandig mogelijk bestaan in de maatschappij. Waarom werken in een derde wereld land? Omdat het mij 6 jaar geleden gegrepen heeft hoe zij hier moeten knokken voor hun bestaan en wij in Nederland niet zo moeten zeuren. Wie ik ben? Erna Anna Snoeren, 35 jaar, wonend te Amsterdam en vanaf 2 augustus ben ik weer in Nederland. Of ik weer terug ga naar Sri Lanka? Ja, zo snel mogelijk om mijn werkzaamheden opnieuw voort te zetten voor zolang als nodig blijkt. Voor altijd blijven in Sri Lanka? Nee, maar voorlopig blijf ik nog even heen en weer vliegen.
Terug naar de inhoudsopgave

Nationale Competitie

De laatste competitiedag was duidelijk te merken hoe we uit onze jas zijn gegroeid. De fantastische accommodatie aan de Karmijnstraat in Tilburg was stampvol. Er waren niet genoeg zitplaatsen waardoor er een ware stoelendans ontstond. Gelukkig was het prachtig weer en stonden we gezellig hiervan te genieten. De laatste dag werden er nog flink wat wedstrijden erdoor gejaagd. Er werd een heuse ereschavot opgesteld voor de bekerwinnaars. De catering Pannen en Potten draaide op volle toeren. Na wat spannende momenten was het moment daar voor de prijsuitreiking door Eric Buld die in een stijl zoals we die van hem gewend zijn, niemand vergat. De scheidsrechters, de catering, de directeur van het activiteitencentrum, de verzorgers van het materiaal, de wedstrijdtafel enz. Achter in de nieuwsbrief vindt u het eindresultaat.
Terug naar de inhoudsopgave

Shirts voor scheidsrechters

(door Frieda Sloos) Voor de 11e keer wordt er in Utrecht een bedrijventoernooi gehouden, waar bedrijven voetballen en volleyballen tegen elkaar. De opbrengst van dit toernooi komt ten goede aan de gehandicaptensport. 19 avonden wordt er gespeeld en ruim honderd teams doen mee. Fred en ik zitten al jaren in deze organisatie en ondanks de enorme klus vinden wij dit ontzettend leuk en dankbaar werk. Dit jaar mochten wij weer een doel aanwijzen en wij hebben ervoor gekozen om de scheidsrechters eens bijzonder in het zonnetje te zetten door nieuwe kleding te geven. Tijdens de finale van de landelijke competitie kregen alle scheidsrechters een nieuwe polo en een zachte witte trui bedrukt met het nieuwe logo van de Nebas-Nsg. Helaas vielen de truien een beetje groot uit, dat was voor de grote scheidsrechters erg fijn, maar voor de kleinere onder ons weer sneu. Ik heb de sponsor nog eens heel lief aangekeken en zie daar nog eens 12 nieuwe truien in de maat M. Dit was best een dure grap, want het hele drukproces moest weer over. Heel fijn dat de scheidsrechters er nu netjes en warmpjes bij kunnen lopen. Zij hebben het verdiend voor al hun inzet.
Terug naar de inhoudsopgave

Nationale Teamcompetitie

Het is een bijzondere prestatie dat we twee landelijke competities hebben lopen. Naast de traditionele competitie, die toegang geeft tot het Nederlands Kampioenschap, kennen we voor het tweede achtereenvolgend jaar een competitie voor teams van drie spelers. De teamcompetitie wordt op de trainingsavonden van de deelnemende clubs gespeeld. Dit betekent wel dat er op werkdagen gereisd moet worden hetgeen voor velen een onoverkomelijk probleem vormt om mee te doen.Desondanks hebben maar liefst veertien teams mee gedaan. De teamcompetitie zorgt behalve voor een extra sportieve activiteit vooral ook voor een grotere betrokkenheid en zelfwerkzaamheid van de deelnemers op organisatorisch vlak. De Rotterdammers hebben het prima gedaan. Ze deden mee met twee teams en schreven de eerste en de derde prijs op hun naam. De tweede plaats werd door Breda opgeČist. Het spelen in teamverband geeft onze sport nog meer mogelijkheden.
Terug naar de inhoudsopgave

Verslag toernooi Dongen

(door Liselot Koolen) Zaterdag 23 april 2002, was het weer zover! Na veel organiseren, pers berichten, enz. ging het ook dit jaar weer lukken voor de Showdown Vereniging Dongen. Ook deze sport dag, (toernooi), was weer een lange dag. We proberen altijd tot 80 spelers te komen voor zo'n dag. Er waren te veel inschrijvingen dus moesten er wat mensen afvallen, gelukkig is het allemaal goed gekomen. Een paar minuutjes voor 10 uur die ochtend kwamen alle verenigingen uit ons land binnen, kan niet zeggen geslopen want het was weer een kabaal, alles en iedereen was zeer enthousiast om elkaar weer te zien, horen en zelfs te voelen. Er werd ook nog luidkeels gezongen voor, ROB JANSEN, lang zal hij leven, hiep hiep hoera.. Het eerste kopje koffie met een lekkere koek werd aan geboden door de gastheer. Marianne Schalken, Voorzitster, deed het welkomstwoord, waarna de regels voor die dag werden uitgelegd. Er waren in totaal 19 poeltjes. Ook vertelde Marianne Schalken nog even vlak voor dat de wedstrijden van start gingen dat er voor in de hal een nieuwe showdown tafel stond die pas is ontworpen in Enschede door studenten. Je kon het gaan bezichtigen, betasten en zelfs even een balletje op spelen. Toen begonnen de wedstrijden toch echt. 10.30 uur Ook waren er die dag speciale munten ontworpen voor de scheidsrechters om te tossen. Het was een goudkleurige munt, kant 1: stond S.V.D. en kant 2: was glad. Er werd spannend gespeeld, het liep zeer vlotjes, applaus weer voor de organisatie. Om 13.00 uur was de eerste ronde gespeeld. Tussendoor kon je een broodje of een drankje kopen bij onze catering dames. Ook groot applaus voor deze hard werkende dames die we ook zeker niet kunnen missen op dagen zoals deze. Na wat tellen werd er dan toch bekend wie er door gingen naar de A, B, C,of D poule. Dongen deed het dit jaar iets minder goed. 16.45 uur waren de kruis finales gespeeld, toen nog op naar de Finale ronde. Het was weer een zeer spannende dag geweest. De loco - Burgemeester van Dongen was zo vriendelijk om de prijzen uit te komen reiken. uitslagen: Poule D: 1.Sjaak Vlasblom, Tilburg. 2. Anja Weel, Tilburg. 3. Hazjar Haji, SamenSterk. Poule C: 1. Frida Weterings, Arnhem 2. daniek van der Kaay, Tilburg. 3.Henry Martosoewondo, Rotterdam. Poule B: 1. Niels Mutsaers, Tilburg 2. Ahmed Bagjaji, SamenSterk. 3. Edwin Ventevogel, Rotterdam. Poule A: 1. Jack van Oosterhout, Breda 2. Ratan Baghola, Rotterdam. 3. Pascal Wirken, Breda. Om 17.30 uur was het voorbij. Het was een zeer geslaagde dag en zeer zeker de moeite waard! Alle vrijwilligers en Scheidsrechters hebben nog een leuke attentie gekregen in de sfeer van Pasen. Bedankt iedereen: sponsoren, vrijwilligers, scheidsrechters en alle sportieve spelers. Tot 2003!!
Terug naar de inhoudsopgave

Geslaagd Reflextoernooi!

(door Jack van Oosterhout) Zaterdag 27 april was het dan eindelijk zover, showdownvereniging Reflex Breda hield haar eerste toernooi! Omdat wij vijf jaar bestonden, wilden wij dit niet ongemerkt voorbij laten gaan. We besloten een toernooi te organiseren, maar wel een die anders was van opzet dan de andere toernoois en het moest een feestelijk tintje meekrijgen. Vanaf negen uur kon iedereen die zaterdag terecht in de Christoffelschool te Breda. Iedereen werd voorzien van een kopje koffie met een plakje cake, zodra men zich had ingeschreven en in de aula had plaats genomen. Het was meteen een eerste kennismaking met de onhandige trap, waar je langs naar beneden moest om de aula, die in een zitkuil was gevestigd, te bereiken. Dit was voor de organisatie van tevoren een groot probleem geweest, maar helaas was er binnen deze locatie geen andere mogelijkheid om een aula in te richten. O.a. omdat dan de keuken niet in de buurt was en een groot gedeelte van de speellokalen boven gerealiseerd moesten worden. Na een oponthoud van een half uur, omdat er op het laatste moment nog een aantal afmeldingen was, waardoor we ons wedstrijdschema moesten omgooien, konden we om half elf beginnen met de opening van ons Reflextoernooi. In de eerste ronde werden de spelers verdeeld over 12 poules. Er werden in deze ronde "1 setters"gespeeld. Tussen twaalf en een kon iedereen een lunch afhalen en werd er ondertussen gewoon doorgespeeld. Vanaf de tweede ronde werd er een knock-out systeem gespeeld. Alle deelnemers hadden zich geplaatst in 4 verschillende klassen speelden officiČle wedstrijden (best of three). Om het geheel een feestelijke uitstraling mee te geven, was er vanaf twee uur een optreden van de band van Kees van Dijk, "Op Glad IJs". Daar Kees enkele jaren actief lid is geweest van onze vereniging en zijn band uitsluitend uit visueel gehandicapte leden bestaat, leek het ons wel toepasselijk om deze band uit te nodigen. De verliezers konden ondanks dat ze geen wedstrijden meer hoefden te spelen, toch genieten van een gezellige middag. De finale ronde werd gespeeld volgens de "best of five. Het leek ons eens wat anders, omdat dit nog nooit op andere toernooien is voorgekomen. Uiteindelijk bleek het een goede keus, want de reacties hierop waren zeer positief. Rond kwart over zeven vond de prijsuitreiking plaats. Ondanks dat het toernooi vrij laat was afgelopen, was het een zeer geslaagde dag en ging iedereen met een tevreden gevoel naar huis. Natuurlijk zullen we jullie de uitslag niet onthouden. Deze was als volgt: Klasse A - 1 Sander Eefsting, 2 Richard Gooijers, 3 Niels Mutsaers. Klasse B: 1 Marcel Zijlmans, 2 Ratan Bhagola, 3 Jochem van Hees Klasse C: 1 Jeroen van de Weijde, 2 Anja Weel, 3 Bregje van Iersel Klasse D: 1 Joke Jansen, 2 Frank Wolkers, 3 Servaas Dirkx
Terug naar de inhoudsopgave

Zuid-Holland toernooi

(door Ieke Wiersma) Op zaterdag 25 mei was het de dag van het 4de Zuid-Holland toernooi. GSV "de Sleutels" Leiden was, dit jaar voor de tweede maal, aan de beurt om het toernooi te organiseren. Aan dit provinciale toernooi doen 3 showdownverenigingen mee, Den Haag, Rotterdam en Leiden. In totaal hadden 30 spelers zich opgegeven, helaas waren er 4 uitvallers. Op vrijdagavond hebben wij alles al klaar gezet, zodat wij zaterdagochtend zo konden beginnen. Om kwart voor negen begon de dag met een telefonisch interview met Radio West. Radio West was niet de enige die belangstelling had voor ons toernooi, 4 kranten hadden een artikel opgenomen, waarvan twee met foto. Nadat wij nog wat laatste dingen hadden voorbereid, kwamen de clubs Den Haag en Rotterdam en de scheidsrechters binnen druppelen. Iedereen was keurig op tijd zodat de opening eerder plaats kon vinden dan gepland stond. Om tien uur begonnen de wedstrijden. In de eerste ronde werden er 1-setters gespeeld. 's Middags kwam een ieder in een nieuwe poule terecht naar aanleiding van de resultaten van de 1e ronde. Het liep allemaal zo voorspoedig zodat wij 's middags een variatie op ons schema hebben verwerkt. In de middag werden er 2-setters gespeeld. Elke speler heeft op ons toernooi dus 12 a 14 setjes gespeeld, dus dat was flink spelen. De winnaar was dit jaar dezelfde als vorig jaar, namelijk de Rotterdammer Francois van der Laar. Hij ging met de beker voor de A-klasse naar huis, plus de zo fel begeerde wisselbeker. Volgend jaar is Rotterdam weer aan de beurt om dit inmiddels traditie geworden toernooi te organiseren. Wij zullen er volgend jaar alles aan doen om het Francois zo moeilijk mogelijk te maken, want drie keer de wisselbeker winnen is houden! Aan het einde van dit mooie toernooi was er nog de sluiting. In het slotwoord werd het bestuur van GSV "de Sleutels" bedankt voor het vertrouwen wat ze in de showdonwafdeling hebben. Het bestuur had het initiatief genomen om iedereen een aandenken aan dit toernooi te geven, er was voor iedereen een mooi T-shirt. Bedankt. Verder werden natuurlijk de scheidsrechters, wedstrijdleiding, vrijwilligers en de heer Eefsting die de tafels heen en weer heeft vervoerd bedankt en zij kregen allen een cadeau. Ook de twee sponsors die het gehele toernooi hebben gefinancierd werden bedankt. Wij hadden 1 van de sponsors gevraagd om de prijsuitreiking te verzorgen, hij wilde dit graag doen en heeft dit op een voor ons indrukwekkende manier gedaan. Toen alle gasten weer naar huis waren en wij alles weer hadden opgeruimd hebben wij als organisatie op een gepaste en gezellige manier nog heel wat nagebabbeld over dit mooie toernooi. Poule A: 1. Francois van der Laar. 2. Edwin Ventevogel. 3. Eric Buld Poule B: 1. Richard Doornheim. 2. Ieke Wiersma. 3. Cindy Ventevogel Poule C: 1. Henry Martosoewondo. 2. Reyer Dix. 3. Inge Dix Poule D: 1. Helma van der Boom. 2. Marto Martosoewondo. 3. Monique van Beest Poule E: 1. Jan Meyer. 2. Hans Koek. 3. Koos Rijneveen
Terug naar de inhoudsopgave

Problemen Samensterk

Het is onderhand publiek geheim dat de nieuwe club in Vught met serieuze problemen te kampen heeft. Na een fantastische start met de organisatie van het eerste triple toernooi in het land doken gelijk ook, op het eerste gezicht af, pietluttige zaken op die uitgelopen zijn op ernstige problemen. Problemen die hun grondslag vinden in een onvolwassen omgang met elkaar waar het ontbroken heeft aan wederzijds respect en gelijkwaardigheid. Een gezonde dialoog was zoek en achteraf gezegd mocht het nooit zover komen. Eric Buld heeft onlangs een bezoek gebracht aan de club en probeert de zaak op de rails te houden. Tevens wil hij met betrokkenen rond de tafel gaan zitten en een gezonde dialoog op gang brengen.
Terug naar de inhoudsopgave

Nederlands Kampioenschappen 2002

(door Frieda Sloos) In Amsterdam werd dit jaar de NK gehouden. Zondags vroeg Milton mij een stukje te schrijven en zo vertel ik dus hoe ik de NK heb beleefd. Met 16 dames en 20 heren werd de strijd gestreden. Voor mij was het de zevende keer. De plaatsing geschiedt via je behaalde successen in de landelijke competitie. We werden ontvangen met koffie en cake en het openingswoord kwam van Jantine van de Watering , de nieuwe directeur van de Landelijke Stichting voor Blinden en Slechtzienden. De LSBS is een van de sponsors van de NK en zij opende het toernooi om tegen Toos Koper, de winnares van vorig jaar een partijtje showdown te spelen. Jantine verontschuldigde zich voor haar kleding (een rokje en hoge hakken) en had zeker iets sportievers aangetrokken als zij op de hoogte was geweest een openingsduel te moeten spelen. Op zaterdag werden de eerste wedstrijden gespeeld en voor mij was dat een zware strijd. Ik moest tegen twee kanjers van het toernooi, namelijk Toos en Marianne. Ik was dan ook stom verbaasd dat ik in een drie setter tegen haar met tien twee voor stond Maar het lot was anders en mijn verwaandheid werd bestraft. Ik verloor met tien twaalf. Doordat ik in deze poule op de derde plaats kwam, werd voor mij de kans om bij de eerste acht te horen verkeken. Ik ging voor de negen tot en met zestiende plaats. Zaterdags maakte de fotograaf een fotoreportage tijdens de wedstrijd tussen Annelies en ik. Om vijf uur werd het eerste gedeelte van het toernooi beČindigd en konden we in de gymzaal ons douchen en wassen. Dit was lachen en al gauw was de warme douche leeg. Ik had onder vier sproeiers gestaan, bij gebrek aan mede spelers en dus kreeg ik de schuld dat hij koud was. Pure jaloezie. Nadat iedereen opgefrist was, kregen we in de school een heerlijke maaltijd. Het was erg gezellig en ik was blij dat ik hier bij kon zijn. Na de maaltijd kwam de muziek van Jimmy. Verschrikkelijk leuke nummers en hij bracht de stemming erin. Jimmy is een broer van Joyce Bakker en verzorgde dit concert geheel belangeloos voor de showdowners. We hebben gedanst en polonaise gelopen en geswingd. Menigeen was weer nat van de inspanning of van de drank. Om elf reed de bus voor en gingen we met z'n allen naar het Bastion hotel. We hebben daar heerlijk luxe geslapen, met twee man op een kamer en eigen sanitair. De bar van het hotel maakte overuren, iedereen kwam aan zijn trekken. Na het ontbijt vertrok de bus weer naar de Comeniusschool voor de laatste rondes van de NK. De plaatsingsronde voor de elfde en twaalfde plaats was erg spannend. Het was tegen Jeanne en het werd een drie setter. In de Landelijke competitie had ik van Jeanne verloren en ik had nu de kans om revanche te nemen. Ik won. De finale wedstrijden van de dames waren ook om te snijden. Ilham en Marianne vochten om de vierde en derde plaats. Ilham deed voor de tweede keer mee aan de NK en moest toch na een spannende drie setter genoegen nemen met de vierde plaats. Een geweldige prestatie en proficiat. Toos en Ieke vochten om de eerste plaats. Toos werd voor de 10 e keer eerste en Ieke werd tweede. Bij de heren werd Sven van de Wege derde, Pascal Wirken tweede en Richard Doornheim eerste. Geweldig hoor zo'n prestatie. In 1997 werd de Nk nieuwe stijl ingevoerd. Vanaf toen werd de NK in een weekend gehouden. Opvallend is dat sinds dien ieder jaar een nieuwe herenkampioen zich heeft aangediend. Van Leon, Milton, Pascal, Jack, Francois tot de huidige, zeer jeugdige kampioen Richard Doornheim. Hij heeft de afgelopen periode een stabiele stijgende lijn getoond in zijn spel en speelde tijdens de NK heel sterk en vastberaden. Een terechte kampioen dus! Een bijzondere prestatie die onmogelijk te evenaren of na te doen is, is het tiende kampioenschap van Toos Koper. Ze ziet het sportief gezien vaak niet meer zitten, zegt dat ze ermee wilt stoppen, maar ondertussen.... Bij de huldiging van deze plaatsen werd het Wilhelmus gespeeld en dat heeft toch wel iets, echt zo'n Hollands gevoel. De spelers kregen allen als aandenken een houten batje met inscriptie NK 2002 Amsterdam door Eric Buld vervaardigd. De scheidsrechters kregen een aandenken en werden bedankt voor hun inzet en de rest van de organisatie kreeg ook een dikke pluim. Vorig jaar was het NK geweldig en ik dacht dat kun je bijna niet verbeteren. Nou Amsterdam ook bij jullie was het geweldig en nu de uitdaging voor een andere vereniging om van showdown 2003 een onvergetelijk toernooi te maken. Wie durft het aan. Amsterdam hartelijk dank namens een van de 36 NK spelers
Terug naar de inhoudsopgave

Digitale snelweg

De computer is een fantastische hulpmiddel voor een ieder. Jammer dat nog veel mensen met een visuele beperking een digitale achterstand hebben vanwege oorzaken waarover we het liever niet moeten hebben. Op dit gebied is een enorme inhaalslag te maken en degenen die daartoe al in staat zijn halen er hun voordeel mee. In onder andere Tilburg wordt er flink aan de elektronische snelweg getimmerd. Hieronder volgt een bijdrage van Leon van der Kaay, de digitale timmerman in de Kruikenstad, die zeer actief is op het net. Showdown neemt steeds grotere vormen aan, zowel nationaal als internationaal. De internationale contacten worden steeds strakker aangehaald. Door o.a. het digitale en in ons geval het e-mailen kan er ongeacht waar men zich bevindt snel worden beschikt over nieuwe ontwikkelingen op Showdown gebied. Misschien dat het voor enkele onder de Showdowners al bekend is maar op de website http://members.home.nl/showdown/ wordt sinds juli vorig jaar o.a. de nieuwsbrief gepubliceerd, Gegevens over het Kruikentoernooi vermeld en het competitieverloop bij gehouden. Op bovengenoemde website heeft het organisatiecomitā van het Kruikentoernooi een korte vragenlijst geplaatst waar men vraagt naar ervaringen van spelers en speelsters tijdens eerdere toernooien. De organisatie zou het op prijs stellen wanneer men zou willen meewerken aan dit korte onderzoek. Dit webdocument is bereikbaar onder het adres: http://members.home.nl/showdown/vooronderzoek.htm. Ook is er sinds enige tijd een mailgroep waarlangs kan worden gediscussieerd over alles wat met Showdown van doen heeft. Deze Nederlandstalige mailgroep kan men zich te allen tijden voor inschrijven door een lege mail en zonder onderwerp te richten aan het adres: mail . Hopelijk neemt het aantal showdown groepsleden toe door middel van deze publicatie en zien wij u graag mee discussiČren. Wij heten u bij voorbaat van harte welkom.
Terug naar de inhoudsopgave

Zora Open

Van Frieda Sloos en Liselot Koolen ontvingen we een bijdrage omtrent het internationaal toernooi in Zlenice, georganiseerd door de Zora club uit Praag. Liselot is zelf niet mee geweest maar heeft van de mond van Marcel Zijlmans het een en ander opgetekend. Hier volgt hun relaas. Met 11 spelers en 3 begeleiders vertrokken wij woensdag 2 april naar Praag om deel te nemen aan het internationale toernooi. Bepakt met koffers, rugzakken en rolstoel (Monique ging mee) vertrokken wij per trein. De perronassistentie werkte goed, maar de Duitse Spoorwegen blonken uit. In de trein van Keulen naar Frankfurt kregen we zelfs een drankje aangeboden, omdat de trein vertraging had gehad. De conductrice van deze trein had bewondering voor onze expeditie en was vol lof, dat wij per trein gingen. Het was ook best een onderneming en een uitdaging hoe alles vlotjes en zonder grote problemen in de trein kwam. We moesten namelijk drie keer overstappen en dat vraagt de nodige organisatie. Dankzij Super Guus en Hosam was er genoeg te drinken, die C 1000 leeg hebben geplunderd met ruim 90 blikjes drinken, nee, niet allemaal bier, grinnik. Bedankt C 1000 Vught. Ook marcel Zijlmans nam ruim 1 kilo kaas mee, gesneden door Gezinus Mijer in hap klare brokken. Bedankt Uni kaas en Gezinus, Volgende keer gaat Gezinus vast zelf mee om rond te delen! Jack had de totale organisatie en gaf leiding aan de begeleiders. Met behulp van de mobiele telefoons kwamen we een heel eind. Maar oh wee als je hem had uitgezet, dan ging er natuurlijk weer wat mis. De heen en terugreis is voortreffelijk gegaan en lof voor iedereen, want samen waren we een sterk stel. In de trein hadden Fred en Frieda nog een verrassing. Zij hadden ? 50 voor iedereen als bijdrage in de reiskosten. Zij hadden een sponsor gevonden, die het bijzonder waardeerde dat de sport Showdown internationaal beoefend wordt. De volgende ochtend om 8.00 uur arriveerde ze in Praag. 3 mensen vanuit de Zora organisatie, wachten de Hollanders op om ze die dag Praag te laten bezichtigen. Maria liet ons de stad zien en om negen uur zaten we bij Mc Donalds aan de koffie met hamburgers en frietjes. Eric en Mieke belden ons regelmatig om een beetje te proeven wat een lol wij hadden. Om 14.00 uur gingen we weer terug naar het Station in Praag. Het was een zeer vermoeiende dag voor iedereen, maar zeer zeker voor Monique, Petje af voor Monique uit Breda. het valt niet mee om zo'n reis te maken als je behoorlijk afhankelijk bent van je rolstoel en andere helpers en zienden. Voor ons ben je al een goeie kampioen! Toen gingen ze per trein naar Zlenice. Om vijf uur kwamen we in het hotel aan en kregen we een bed en een warme maaltijd aangeboden. 's Avonds werden we door de tegenpartij verwelkomd en op vrijdagmorgen werd het toernooi geopend met het Wilhelmus en het Tsjechische volkslied. Er ging best wat door je heen als je deze liederen hoort. Er werd op twee tafels gespeeld en bij iedere tafel waren twee scheidsrechters Een Tsjechische en een Nederlandse, die het enorm druk hadden. Er werd hard gestreden en wat ik tijdens dit toermooi geleerd heb is om de tegenpartij uit zijn evenwicht te halen. Ik had dit nog nooit gemerkt en stond even verbaasd, dat dit gebeurde. Maar het hoort bij de wedstrijd. Een mobiele telefoon ging af van een Tsjechische speler en dit betekent diskwalificatie. Dit waren de Tsjechen niet helemaal met ons eens en dat was even een vervelende gebeurtenis. Later met wat water bij de wijn zijn we er wel uitgekomen, maar de conclusie is wel: De regels duidelijk en internationaal vastleggen en van de voren vaststellen. Zaterdagavond vond er een tombola plaats en iedereen had prijs. We hadden acht lootjes gekocht, dus we hadden 8 dezelfde cadeautjes. Stefan won de radio cassettespeller en in Praag heeft hij nog gauw batterijen hiervoor gekocht. Op de terugreis heeft Jack van zijn lievelingsschlagers kunnen genieten en wij dus ook. Bart en Bregje spreken nu vloeiend Tsjechisch. De Tsjechen vonden het hartstikke leuk om Bregje en Bart de taal te leren. De Tsjechische Helena maakte veel indruk op ons. Zij speelde als een kerel en had het hart van Guus gestolen. Wat er precies met die twee is gebeurt weten we niet precies, maar volgend jaar komen we daar vanzelf wel achter. Ze is een spontane vrouw en wij hebben vanaf nu een Super Guus in ons midden. Toen de vriend van Helena tegen Jack moest spelen, zette Jack zelfs Guus in als mascotte. Weer een manier om je tegenpartij uit het evenwicht te halen. De spelers uit Holland eindigden op de volgende plaatsen: vierde plaats voor Jack, vijfde plaats voor Marcel, achtste plaats voor Bart, negende plaats voor Stefan, tiende plaats voor Frieda, elfde plaats voor Jeroen, twaalfde plaats voor Guus, dertiende plaats voor Bregje, veertiende plaats voor Frans, zestiende plaats voor Trea vijftiende plaats voor Monique. Zij moest het zaterdagmiddag af laten weten, want de reis en het toernooi hadden zoveel inspanning gevergd, dat het even allemaal op was. Toch onze waardering Monique dat je met ons mee wilde en we vonden het allen zeer fijn dat je erbij was. Een woord van dank aan onze begeleiders Fred Hosan en Annie. Zij hebben het mogelijk gemaakt dat alles naar tevredenheid is verlopen. Ook een warm applaus voor Jack van Oosterhout die deze onderneming goed had voorbereidt en tijdens de reis alles prima onder controle had. Het was hartstikke leuk en voor herhaling vatbaar.
Terug naar de inhoudsopgave

Internationale showdownmeeting

(door Eric Buld) Het was alweer twee jaar geleden dat we op internationaal niveau om de tafel hebben gezeten om Verder te praten over de toekomst van showdown. Als voorbereiding op het aanstaande E.K. heeft de Tsjechische bond het initiatief genomen om weer eens om de tafel te gaan zitten. Locatie was het Tsjechische blinden-centrum in Praag en de meeting vond plaats op zaterdag 18 mei. De vergadering werd voorgezeten door Brian Scobie (tecnical director van de IBSA). Naast onze Nederlandse delegatie, Jeroen schalken, Gerard den Otter en Eric Buld) waren er delegaties uit Zweden (Hakan Anderson, Conny Nijgrun en Krister), canada (Patrick York) en TsjechiČ zelf (jaroslav Pata). zaken die op de agenda stonden waren: spelregels, spelmateriaal, Classificering en het E.K. Er is een aantal heftige discussies geweest over de spelregels. Als Nederland stelden we ons op het standpunt om zoveel mogelijk vast te houden aan de huidige spelregels tot het E.K.. In de toekomst willen we een internationale werkgroep oprichten die gaat werken aan de spelregels en ze vooral eerst in de praktijk gaan testen voordat ze definitief worden. Er is een groot aantal ideeČn daarover niet allen bij ons maar ook in TsjechiČ?. In grote lijnen zijn de huidige spelregels gehandhaafd hoewel er soms toch heftige discussies waren. zo ontstond er een weerstand tegen het afklemmen van de bal tegen de zijwanden zoals vooral de Nederlanders dat doen. Canada vond dat men de bal direct teruggespeeld moest worden zonder dat men de tijd heeft om de bal in een goede positie te leggen. Uiteindelijk is na een lastige discussie vastgehouden aan de huidige regels. De meeste landen waren het met ons eens dat men spelers de mogelijkheid moest geven om gevarieerd te kunnen spelen. Een ander heikel punt kwam aan het licht toen het ging om de definitie van een goal. Er lag een voorstel op tafel dat ballen die weliswaar in de goal waren gegaan maar eruit sprongen niet geteld werden als doelpunten. Zowel de Nederlanders als de Tsjechen waren het daar radicaal niet mee eens. Onze ervaring was dat soms ballen die gescoord werden terugketsen op het bovenbeen van vooral lange spelers. Vooral bij tafels waarbij de bovenplank niet doorloopt achter de tafel. Spelers kunnen dan vrij gemakkelijk dicht achter de goal gaan staan waardoor de bal nog makkelijker afketst en terug in het spel zou komen. De discussie was zeer heftig en werd zelfs onderbroken in een poging eruit te komen. Uiteindelijk ging de meerderheid niet akkoord met het voorstel en blijft de huidige regels van kracht. Ook zijn er afspraken gemaakt over de momenten waarop een coach mag praten. afgesproken is dat dat mag tijdens de timeouts maar ook tijdens het wisselen van zijde na elke set. Ten aanzien van het spelmateriaal ontstond er weer een discussie over de batjes. TsjechiČ claimde dat de batjes in andere landen niet aan de maat voldoen. De Tsjechische batjes zijn ongeveer 2 centimeter korter dan in andere landen. Probleem is dat de Tsjechen de batjes in twee delen maken, namelijk het blad en het handvat. wanneer ze het batje in elkaar maken steken ze het blad ongeveer 2 centimeter in het handvat waardoor hun batje korter wordt dan de batjes die uit een deel wordt gemaakt. De Tsjechische opvattingen werden door alle andere landen resoluut verworpen en onze batjes zijn geheel in overeenstemming met de spelregels. Een ander punt was dat de Canadezen claimden het alleenrecht te hebben op de productie van de tafels. Dit leidde tot nogal wat ongeloof bij de andere landen. Achter de claim zat een commerciČle redenen en alle overige landen zijn daar dan ook niet op ingegaan. Waarschijnlijk zijn deze redenen wel de oorzaak ervan dat showdown geen vaste voet krijgt op Noord-Amerikaanse bodem. ER is ook nog kort gesproken over classificering. Om deel te kunnen nemen aan officiČle internationale kampioenschappen moeten speler gekeurd worden volgens de IBSA richtlijnen. Dit betekent dat spelers worden ingedeeld in klassen naargelang de visuele beperking. Volgens IBSA-normen komen mensen in aanmerking voor internationaal spel in de klassen b1, b2 en b3. Wat deze klassen exact inhouden weten we niet maar het betekend wel dat er een grote groep mensen zal zijn die nog teveel zien om in aanmerking te komen voor deze klassen. Op korte termijn willen wij hierover meer duidelijkheid hebben. Voor het E.K. geldt dat er een IBSA-functionaris zal zijn die spelers zal keuren. Ook kwam tijdens de vergadering aan de orde het voorzitterschap van de IBSA showdown subcomitā. volgende maand loopt de zittingsperiode af van Patrick York. Na meer dan 20 jaar krijgt hij geen steun meer van zijn nationale bond en kan daarom ook niet meer langer voorzitter zijn. De Tsjechische bond heeft Jaroslav Pata naar voren geschoven maar een probleem is dat hij geen Engels spreekt. Brian scobie heeft informeel wel gevraagd of Nederland geen voorzitter kon leveren maar daarvoor moeten we eerst de toestemming hebben van de NEBAS. We gaan daarover in gesprek met hen. Helaas bleek er te weinig tijd om alle zaken door te spreken over het E.K. in Krnov. Informeel hebben we wel wat informatie gekregen en onze indruk is dat ze er echt voor gaan. Als generale repetitie voor het E.K. willen ze een maand eerder weer de Challeng Trophee houden en we zullen dan tijd hebben om de laatste dingen voor te bereiden voor het E.K. Kortom het was een moeilijke en soms emotionele vergadering maar we denken toch dat we een aantal goede stappen hebben gezet.Vooral de initiatieven van de Tsjechen en ook van de Zweden zijn bemoedigende tekenen en samen met hen kunnen we in de toekomst hard verder werken aan internationale samenwerking.
Terug naar de inhoudsopgave

Competitie-seizoen 2002-2003

(door Eric Buld) Hoewel de nieuwe competitie nog erg ver weg lijkt en we allemaal nog de zomervakantie tegoed hebben ontkomen we er niet aan om toch alvast even bezig te zijn met het nieuwe seizoen. Zeker gezien we de opzet van de competitie behoorlijk gaan veranderen. De competitie werkgroep heeft in het voorjaar haar plannen op tafel gelegd maar de komende tijd zullen we nog wel wat zaken moeten voorbereiden voor een succesvolle start na de vakantie. De verenigingen zullen al vroegtijdig het inschrijfformulier ontvangen zodat de competitie organisatie genoeg tijd zal hebben om alles voor te berijden. zo zal het competitiereglement moeten worden aangepast evenals het computerprogramma voor de verwerking van alle uitslagen. Ook zijn we nog opzoek naar een grotere locatie omdat we anders niet genoeg tijd zullen hebben om alle wedstrijden te kunnen spelen. Voor de speler zal van belang zijn de competitiedagen omdat in het nieuwe systeem er geen rekening meer kan worden gehouden met voorkeur van competitiedagen. Iedereen moet in principe alle wedstrijddagen beschikbaar zijn ook al speelt iedereen maar vier dagen. We hebben daarom besloten al vroegtijdig de competitiedagen te plannen zodat iedereen deze alvast kan vastleggen. De competitiedagen voor het seizoen 2002-2003 zijn: 22 september, 20 Oktober, 17 november, 15 december, 19 januari, 16 februari, 16 maart 13 april
Terug naar de inhoudsopgave

Toernooi Stockholm

(door Wil Hamers, scheidsrechter) Vertrekdatum: 09.05.2002, einddatum:12.05.2002 Wij zijn met 13 spelers en 3 scheidsrechters vertrokken naar Zweden. We hadden afgesproken om 9.00 uur aanwezig te zijn in de vertrekhal te Schiphol maar de ene was te vroeg en weer andere te laat omdat het daar wel even zoeken is. Toen we allemaal bij elkaar waren en sommige personen afscheid hadden genomen van hun begeleiders vertrokken we richting de Douane om in te checken en onze koffers e.d. af te geven. Na enige vertraging zijn we opgestegen en zijn we +/- anderhalf uur later in Stockholm geland. Daar werden we opgewacht door een bus die ons via het treinstation, omdat we daar nog Zweden moesten ophalen, naar onze eindbestemming gebracht. We hebben daar onze sleutels van de kamers en appartementen gekregen en konden daarna even onze eigen weg gaan. Het weer was voortreffelijk en sommige zijn dan ook gelijk in de zon gaan zitten, maar wat wil je met een temperatuur van 25 graden en een omgeving vergelijkbaar met de tropische eilanden. Om 18.30 uur werden we verwacht voor een diner en werden voorgesteld aan onze tegenspelers. Om 20.00 uur kregen we allemaal uitleg over het toernooi en over de regels die we in acht zouden nemen. De dames en heren ieder in aparte poules. De heren waren met 17 en de dames met 11 spelers. Daarna kon iedereen doen waar hij zin in had. Naar het zwembad gaan, de sauna in, op het terras gaan zitten of uitrusten van de reis, want de volgende dag om 8.00 uur was er ontbijt, en om 9.30 uur begonnen de wedstrijden. Er werd gespeeld op 5 tafels, verdeeld over 2 verdiepingen. We waren met 10 scheidsrechters zodat zij ook even van het mooie weer konden genieten. S'middags weer een lunch en vervolgens er weer tegenaan. Op het eind van de middag waren we klaar en kregen weer een diner. Later die avond waren de 2 finale poules bekend en iedereen wist of hij of zij bij de beste 6 waren, dat was voor de Nederlanders natuurlijk al een feest, want sommige hadden dit niet verwacht. Die avond kon iedereen weer zijn eigen gang gaan doch wij als Nederlanders hadden besloten om zijn allen een wandeling te maken, vermoeiend want er zijn daar niets dan rotsen en we moesten heuveltje op en af. Na de wandeling zijn we met enkele van de groep naar een kamer gegaan en hebben daar wat gedronken. Maar ja, toch op tijd naar bed want de finales stonden voor de boeg Op zaterdagmorgen werden we ingelicht over de finale rondes en de speelwijze en begonnen aan de finalerondes, ik kan jullie niet precies de juiste uitslagen vertellen daar ik zelf ook moest fluiten maar als een van de Nederlanders ging spelen zaten de andere wel vol spanning te wachten wat de uitslag was, en ik kan je verzekeren dat het op het laatst om dat ene puntje ging. De laatste 2 partijen waren als het ware genoemd als finales. Jullie weten misschien inmiddels de uitslag maar voor alle zekerheid zal ik hem nog even vertellen: Bij de dames is Helma van der Boom eerste geworden, Sofia Nastrom tweede en Ieke Wiersma. Derde. Deze keer geen bekers maar zoals in de profwereld gebeurt, geldprijzen van resp. 1500, 1000 en 500 Zweedse Kronen. Bij de heren was Jack van Oosterhout de winnaar, gevolgd door Eric Buld en Francois van der Laar. De laatste avond hadden we de prijsuitreiking, waarbij de spelers allemaal werden bedankt voor hun sportieve prestatie en kregen we allemaal een aandenken aan dit toernooi waarna de feestavond die was georganiseerd door de Zweden kon beginnen tot in de hele vroege uurtjes. De volgende dag weer met de bus naar het vliegveld en terug naar Nederland nadat we van de Zweden afscheid hadden genomen en bedankt hebben voor de voortreffelijke verzorging en het feit dat een persoon genaamd Kristor Olenmo dit toernooi in 2 weken alsnog heeft weten te verwezenlijken. Ze keken al uit naar volgend jaar omdat ze hoopten dat we dan weer als Nederlandse vertegenwoordigers wilden komen. Terug op Nederlandse bodem hebben wij lekker nog even wat nagebabbeld over het toernooi maar we waren toch blij dat we allen weer naar huis konden, ons eigen bedje en onze eigen omgeving. Ik als begeleider en scheidsrechter kijk terug op een heel fijn lang weekend en normaliter ken ik onze spelers alleen van de competitie of een toernooi maar nu ik met hen bijna 24 uur per dag ben opgetrokken leer je ook eens op een andere manier kennen, we waren een grote familie. Ik hoop dat jullie uit mijn verslag een beetje kunnen begrijpen dat ondanks dat we hebben moeten "werken" ook enorm plezier hebben gehad en als je ooit het woord "kwestie" hoort op een toernooi of bij de competitie denk dan maar die zijn in Zweden geweest.
Terug naar de inhoudsopgave

Sponsor 'Anoniem'

Ongetwijfeld kent u de problematiek omtrent de kwaliteit van de showdowntafel. Naast het materiaal speelt ook de vloer waar de tafel op staat een belangrijke rol. Hoe dan ook we kunnen tenminste sporten. In de rest van de wereld zijn veel van onze lotgenoten verstoken van allerlei basisvoorzieningen Sport en vrijetijdsbestedingen zijn dikwijls niet aan de orde. Showdown kan in die landen een enorme uitkomst bieden om op eenvoudige wijze grote groepen aan het sporten te helpen. De sport is niet moeilijk aan te leren, is betaalbaar en doet een minimaal beroep op derden. De inspiratie halen we uit onze solidariteit met lotgenoten die het met veel minder moeten doen. Sinds enige tijd hebben we contact met drs. Mariska Hofwijk, directeur van de Nationale Stichting Blindenzorg Suriname. Showdown bleek geheel onbekend bij onze lotgenoten in de voormalige kolonie van ons land. Mariska Hofwijk toonde grote interesse en Eric Buld ging gelijk aan de slag. Een hele nobele daad van hem was het beschikbaar stellen van de geldprijs die hij in Stockholm had gewonnen van ruim honderd euro! Daarnaast zette hij zijn tijd, energie, atelier/huiskamer belangeloos in. Anne Wouden assisteerde met het verzorgen van het inpakmateriaal en het regelen van de verscheping. Maar we kwamen flink wat centjes tekort. Een anonieme sponsor schoot ons te hulp via Joyce Bakker, lid van de showdownvereniging Amsterdam. Hierdoor kon het project worden voltooid en wordt het showdownmateriaal bij het schrijven van deze nieuwsbrief, verscheept naar het Zuid Amerikaans land die een kwart eeuw geleden nog onderdeel was van het Koninkrijk der Nederlanden. Een bijzonder woord van dank en waardering is op zijn plaats aan het adres van Joyce Bakker en de anonieme sponsor en natuurlijk ons eigen Eric Buld. We houden u op de hoogte.
Terug naar de inhoudsopgave

Om te noteren

18-21 Juli Challenge Trophee Krnov (TsjechiČ) 14 - 18 augustus E.K. Krnov (TsjechiČ) 7-8 september Kruikentoernooi Tilburg (013-5362799) 22 september Nationale Competitie 20 Oktober Nationale Competitie 17 november Nationale Competitie 15 december Nationale Competitie 19 januari Nationale Competitie 16 februari Nationale Competitie 16 maart Nationale Competitie 13 april Nationale Competitie 29-1 mei/juni Hanige-open Stockholm Zweden Eindresultaat Nationale Competitie 2002. Het nummer dat achter sommige namen staat geeft de eindrangschikking aan van het Nederlands Kampioenschap. Hoofdklasse: 1. Jack van Oosterhout (6) 2. Milton Lie Kwie (4) 3. Leon van der Kaay 4. Richard Doornheim (1) 5. Sander Eefsting (7) 6. Richard Gooijers (11) 7. Pascal Wirken (2) 8. Ieke Wiersma (2) 9. Eric Buld (9) 10. Willy Fleuren (8) 11. Paul Lie Kwie 12. Gerard den Otter (18) 13. Edwin Ventevogel (10) 14. Francois van der Laar (5) 15. Wim Vinju (15) 16. Ronald Eefsting (17) 17. Sven van de Wege (3) 18. Frida Weterings (6) 19. Nico Grollā (16) 20. Ratan Baghola (12) 21. Wim van Tol (19) 22. Annelies Kruyff (10) 23. Marian Schalken (3) Eerste Klasse 1. Niels Mutsaers (13) 2. Toos Koper (1) 3. Miranda Jonker (5) 4. Antoon Verhoeven (14) 5. Stefan Verhees (20) 6. Joyce Bakker (7) 7. Ilham Jariri (4) 8. Marian Dingemans 9. Marcel Zijlmans 10. Jean Verhees 12) 11. Inge Dix (9) 12. Frieda Sloos (11) 13. Alie Waasdorp (13) 14. Joke Jansen (15) 15. Marcel van den Broek 16. Danique van der Kaay (8) 17. Jochem Verhees 18. Bart Rozeboom 19. Adrie van Rooijen 20. Ellen van Gils (14) 21. Bregje van Iersel 22. Mari Schell Tweede Klasse 1. Henk Abma 2. Erica Penders 3. Helma van der Boom 4. Reyer Dix 5. Rond Dingemans 6. Anja Weel 7. Monique Hoefnagels 8. Wil Koek 9. Toon Pijnenburg 10. Danielle Prins 11. Ineke Krahe 12. Yvonne Koorstra 13. Harold van der Voort 14. Marjolein Kloek 15. Frank Wolkers 16. Wilma Smit 17. Koos Rijneveen 18. Trea Abma 19. Jochem van der Wiel 20. Wolter Kramer 21. Wil van Coenen 22. Ans Rijneveen 23. Marian van Steen Derde Klasse 1. Adriaan Vugts 2. Leo Dijkkamp 3. Anja van Beest 4. Michiel Wessels 5. Monique van Beest 6. Servaas Dirkx 7. Frans van Steen 8. Annemarie Luyten 9. Piet de Beer 10. Miriam van de Ven 11. Bob Scholten 12. Edwin Weterings 13. Ko Drenth Tot de volgende nieuwsbrief. De redactie wenst u mede namens de Landelijke Commissie een hele fijne zomervakantie!!
Terug naar de inhoudsopgave

colofoon

Deze nieuwsbrief is een product van de LC Showdown van de NEBAS en komt uit in braille, grootletterdruk, in gesproken vorm en in zwartdruk. De aangepaste leesvormen worden verzorgd door de CBB Christelijke Bibliotheek voor Blinden en Slechtzienden te Ermelo, telefoon 0341 565477. Op verzoek kan de nieuwsbrief als e-mail ontvangen worden. Voor abonnementen, adreswijzigingen en overige informatie kunt u contact opnemen met de redactie. Redactie: Milton Liekwie Met medewerking van: Koos Rijneveen en Paul Lie Kwie Redactieadres: Sweelincklaan 310 5012 BB Tilburg E-mail:
Terug naar de inhoudsopgave

Terug naar het Nieuwsbrieven overzicht